Wieczorne zapiski

Już nie pamiętam jak długo mnie tu nie było, ale ktoś jakby przywołał mnie do powrotu na mojego własnego blooga. Właściwie już dawno temu, kiedy czytałam innych "autorów" swoich przemyśleń,natrafiłam na takiego, po przeczytaniu którego czułam się zawstydzona, że ludzie mogą pisać takie rzeczy . A raczej o pewnych rzeczach w ten sposób. Wulgarny, obleśny... ogólnie rzecz ujmując. Niby był to wpis nastolatki, ale tak do końca nie wiadomo, bo mógł to zrobić każdy... Ktokolwiek był autorem tego blooga, to żal mi człowieka. Jego ułomności w pojmowaniu i rozumieniu życia, świata, w ogóle całokształtu....
Tymczasem ochłonęłam . Szkoda mi jednak minionego i jakby straconego czasu. Tyle refleksji i wrażeń narodzonych z codziennych obserwacji uleciało z mojej pamięci. Jedne były ważne, inne mniej, były zabawne, smutne i godne zapamiętania. Było , minęło... Będą kolejne...
Choćby taka " Nasza-klasa", która pojawiła się nagle jak wybuch wulkanu. Przyćmiła ludzkie umysły skierowane w swoją stronę. Mnie też zaczęto nagabywać dlaczego mnie tam nie ma. Dla treningu "weszłam " w to i co się okazało? Fakt, nie jestem dobra w zabezpieczaniu swoich adresów, a zatem mam jakby otwarte drzwi dla każdego. Nie trzeba ich wyważać, by wejść. W ten sposób wchodzą wszyscy którzy znaleźli się w naszej wielkiej klasie, ale nie ma tam ludzi z moich realnych klas.
Wprawdzie znalazłam kilka osób, napisałam... Ale nikt nie pamięta po upływie prawie pół wieku szarej myszki, która biegała po klasie...
W ten sposób zostałam z problemem, bo jak już zaznaczyłam: jestem słaba w te klocki. A tak bardzo chciałabym " wygumować" swój ślad w wielkiej, ale jakby nie mojej - klasie.
Mimo to pozdrawiam wszystkich zachłyśniętych, zauroczonych...

komentarze (6) | dodaj komentarz